Arrived in Malta

Op 9 september vertrok mijn vliegtuig richting Malta. We – Boy, Hans, Noor, mam en ik – vertrokken rond een uur of 8 richting Düsseldorf.

De luchthaven van Düsseldorf

Toen we daar aankwamen hebben we eerst mijn koffer ingecheckt en vervolgens heerlijk ontbeten. Tijdens ons ontbijtje heb ik nog twee cadeautjes gekregen van mam en Noor. Noor gaf me een heel mooi notitieboekje om al mijn ervaringen in op te schrijven en van mam kreeg ik het boek “Positieve Poeh” (voor de moeilijke momenten).

Het notitieboekje

Het Positieve Poeh boek

Vanaf dat moment barstte de tranen los; het afscheid was erg emotioneel. In het vliegtuig heb ik het nog wel even moeilijk gehad, maar na een tijdje verdwenen de tranen. Ik heb nog erg gelachen met de komische filmpjes in het vliegtuig en gezellig gepraat met de mevrouw naast mij.

Uitzicht vanuit het vliegtuig

Uitzicht vanuit het vliegtuig

Rond half 3 kwam ik aan in Malta en heb ik eerst wat drinken gekocht, omdat ik zo’n dorst had.

De luchthaven van Malta

Daarna heb ik bij de Tourist Information geïnformeerd over de bus. Er werd me verteld dat de bussen elke 14 minuten rijden en dat ik buiten bij de halte moest wachten. Dus dat deed ik maar.

De bushalte

Bij de bushalte ontmoette ik een hele aardige jongen, die begon aan zijn backpackavontuur. Zonder hem had ik de bus nooit ingekomen met een grote koffer, een laptoptas en een gewone tas. De bus reed naar Valletta, waar ik over moest stappen op een andere bus richting St. Julian’s. Elke bus die voorbij kwam, had een te smalle doorgang en een te hoog opstapje. Ik kon er onmogelijk met al mijn baggage door. Dus ik wachtte en wachtte en wachtte tot er eindelijk een bus arriveerde waar ik door én op zou moeten kunnen. Nadat ik en mijn spullen de bus waren ingekomen, moest ik plaats nemen achter in de bus omdat dat de enige plaats was waar ik én mijn koffer konden zitten. Dit werd echter een probleem op het moment dat ik er weer uit moest. De bus was redelijk vol en er stonden dus ook mensen in het gangpad. Dat gangpad was precies groot genoeg voor mijn koffer, dus de rechtstaande mensen moesten over andere mensen hangen zodat ik er met al mijn spullen uit kon komen. Eindelijk uit de bus gekropen, moest ik nog een heel eind omhoog lopen. Maar zoals jullie misschien wel weten, zijn de wegen hier niet zo geweldig en zitten er veel gaten in de weg. Dus onderweg moest ik telkens stoppen omdat mijn koffer in een gat bleef hangen. Onderweg kreeg ik een ongerust smsje van Francesca: “Where are you?” Ik had namelijk gezegd dat ik rond half 3 in Malta zou landen en rond een uur of 4 wel in St. Julian’s zou zijn, maar het was inmiddels al half 6! Gelukkig was ik bijna bij het appartement, dus dat liet ik haar weten. Ik kreeg een hartelijk welkom van Francesca en zag dat ik wel wat water kon gebruiken, dus ze stond al klaar met een glaasje water. We hebben gezellig op het balkon gezeten en gepraat over van alles en nog wat. Rond half 7 wilde ze aan het eten beginnen omdat Chriss, het andere meisje, rond 7 uur thuis zou komen. Ik wilde haar helpen met het eten, maar ik mocht niets doen. “Have a rest!” zei ze maar. Ze had heerlijk gekookt: spaghetti met tomatensaus, garnalen, knoflook, ei en champignons.

Avondeten met Chris en Francesca

Na het eten ben ik lekker gaan slapen; ik was doodmoe.

De volgende dag ben ik met F meegegaan naar school. We volgen les op dezelfde school, dus kon ik al kennismaken met de andere studenten. Ik ben al beroemd op die school! Iedereen kent me. F had al met iedereen over mij gepraat en toen we de school binnenliepen vertelde ze vrolijk tegen iedereen: “This is my new roommate!” Het is zo’n leuk en enthousiast persoon; heerlijk! F’s les begon, dus ik begaf me richting het centrum van Valletta. Toen ik ‘s ochtends opstond, had ik een raar gevoel in mijn buik en dat gevoel vertaalde zich onmiddellijk in tranen. Ik kon het niet inhouden, dus ben ik naar het prachtigste park van Valletta gegaan, met uitzicht op de haven. Daar heb ik gezeten tot ik weer in staat was richting huis te gaan. Ik zou eigenlijk nog wat inkopen gaan doen, maar daar had ik geen zin meer in. Thuis heb ik wat gelezen totdat Chriss van school kwam. Samen hebben we geluncht, waarbij ik weer in tranen uitbarstte. Chriss stuurde me onmiddellijk naar mijn kamer om wat te rusten; ik mocht niet eens helpen met het afwassen van de borden!;) Nadat ik was geslapen had, maakte ik rond een uur of 5 samen met Chriss een boodschappenlijstje. Het weer in Malta is nogal wisselend: het ene moment hebben we zonneschijn en dan regen en veel wind. Dus we zagen vandaag een regenboog!

De regenboog

Om 6 uur hadden we met F afgesproken bij de supermarket om de inkopen te doen. Wonder boven wonder heb ik gevonden wat ik nooit dacht te vinden: Peanut Butter!! Ik was meteen zo gelukkig! ’s Avonds bereidde ik het eten voor, want dat had ik voorgesteld. Ik maakte een Griekse salade met brood. Francesca is vegetariër en Chriss lust geen vis (alleen garnalen en crabsticks) dus het is best lastig om iets te bedenken om aan beide voorkeuren te voldoen, maar het is me gelukt. Ze vonden het heerlijk! Na het eten ben ik naar de Mc Donalds gegaan om te skypen. Het deed me goed om wat mensen gehoord te hebben!

Yours sincerely,

Lieke